อุปกรณ์การทอผ้าพื้นเมืองโบราณ ลาวซี ลาวครั่ง

 
 

อุปกรณ์ในการทอผ้าพื้นเมืองโบราณลาวซี ลาวครั่ง

อุปกรณ์ในการทอผ้าพื้นเมืองโบราณลาวซี ลาวครั่ง

1. กี่ เป็นอุปกรณ์ที่ใช้ในการทอผ้า ซึ่งมีทั้งกี่พื้นบ้านที่ต้องอาศัยการพุ่งกระสวยด้วยตนเองในการขึ้นลาย และกี่กระตุกเป็นการพัฒนากี่ให้สามารถพุ่งกระสวยได้เองเพียงแค่ผู้ทอทำการกระตุกสายของกระสวย ทั้งนี้จะช่วยให้ผู้ทอสามารถทอผ้าได้เร็วขึ้น
2. ฟืม เป็นอุปกรณ์หนึ่งในการทอผ้า มีลักษณะเป็นซี่เรียงกันอยู่ในกรอบของไม้ ใช้สำหรับหรับกระทบเส้นด้ายพุ่งจากกระสวยให้ชิดเป็นระเบียบ และทำให้ผ้ามีความแน่น ความถี่ของฟันฟืมนั้นขึ้นอยู่กับลักษณะของเส้นด้าน หากเป็นผ้าไหมฟันฟืมจะถี่ หากเป็นผ้าฝ้ายฟันฟืมจะห่าง ในปัจจุบันใช้ฟันฟืมที่เป็นโลหะเพื่อความแข็งแรง และความทนทาน
3. ด้าย ที่ใช้ในการทอผ้า แบ่งออกเป็น ไหม และฝ้าย ที่ผ่านกระบวนการย้อมสีธรรมชาติแล้วนำมากรอใส่กระสวยเพื่อความสะดวกในการทอ
4. กระสวย เป็นตัวพุ่งของเส้นด้ายของกี่แบบพื้นบ้าน
5. ไม้เก็บลาย เป็นไม้ขนาดเล็กลักษณะแบน ใช้ในการเก็บลายผ้าที่ขึ้นไว้
6. ไม้กระดาน เป็นไม้ขนาดหน้ากว้าง ลักษณะแบน ใช้เก็บลายผ้าขนาดใหญ่
7. ไม้คิ้ว ใช้สำหรับเก็บลวดลายในการทอผ้า
8. กง ใช้สำหรับเปลี่ยนหลอดด้าย
9. หลอดพุ่งไว้ใช้ใส่ในกระสวย
10. ไม้ค้ำพั้น ไว้ใช้หมุนผ้าที่ทอเสร็จแล้วเก็บไว้
11. ไม้ตีนเหยียบ ใช้เหยียบขึ้นลง เป็นการสลับกันของด้าย
12. ไม้หามผูก เป็นไม้ที่ติดกับไม้ตีนเหยียบไม่ให้ฟืมห้อยลง
13. หวีหูก เป็นแปรงด้ายเส้นยืน เพื่อไม่ให้ด้ายพันกัน ทำด้วยกาบมะพร้าว